ŞAP insanlar için büyük tehlike oluşturmuyor
 
Bir süre önce İngiltere’de başlayan ve giderek “global” bir kriz haline dönüşen ŞAP salgını, hem ekonomik boyutlarıyla hem de sağlığımızı yakından ilgilendiren yönleriyle gündemimize oturuverdi. Yüzbinlerce hayvan yakılarak yok edilirken, milyonlarca insan et yemekten vazgeçti.
Biz de; köşemizi bugün, herkes tarafından konuşulmaya başlanan ve insan sağlığını çok yakından ilgilendiren bu bulaşıcı hastalığa ayıralım dedik.
Şap, aslında yeni bir hastalık değil. Ülkemizde uzun süredir var. Köylülerin bile yakından tanıdığı bir hastalık. Ancak Amerika’da 70 yıldır görülmüyormuş. İngiltere’de ise en son 1981 yılında görülmüş.
Daha çok sığır, koyun, keçi ve domuzlarda görülen şap hastalığı, ağız ve tırnak aralarında yaralar oluşturuyor. Bu yüzden hayvanlar yem yiyemez, su içemez hale geliyor. Bu da onları zayıflatıyor, et ve süt verimlerinin iyice düşmesine sebep oluyor. Bu yönüyle hastalık büyük ekonomik kayıplara yol açıyor. Ayrıca bünye olarak çok zayıf düşen hayvanların bazıları ikincil enfeksiyonlara yakalanarak ölüyorlar.
Şap hastalığının hayvanlarda oluşturduğu yaraların kendiliğinden iyileşmesi çok zor. Kullanılan özel ilaç ve dezenfeksiyonla 20 gün ile 6 ay arasında iyileşebiliyor.
“Madem hastalığın çözümü var, bunca hayvan niye öldürülüyor?” diyebilirsiniz.
Bunun sebebi, hastalığın çok hızlı bulaşmasıdır. Hayvanların salyasıyla, idrarıyla veya sütüyle enfeksiyon her yere yayılıyor. Bir köylü, hasta hayvana dokunup yan çiftliğe gittiğinde hastalığı oradaki hayvanlara bulaştırabiliyor. Rüzgar ve kuşlar bile hastalığı yayabiliyor.
Çok sıkı tedbirler alınması ve hasta hayvanların öldürülerek yakılması, bu hızla yayılma tehlikesini ortadan kaldırmak için... Aksi takdirde ekonomik kayıpların çok büyük boyutlara ulaşmasından korkuluyor.

İnsanlarda ölümcül olmuyor
Gelelim konunun en önemli kısmına... Acaba şap hastalığı, insanlar için tehlikeli mi? Bütün dünyayı ayağa kaldıran bu hastalık, insanlara da bulaşıp onlar için öldürücü oluyor mu?
Şap virüsü;  çiğ sütle insanlara bulaşabiliyor. Etten bulaşma riski ise hemen hemen yok gibi. Et, bekletildiği veya pişirildiği zaman risk ortadan kalkıyor. Süt de kaynatılıp içildiğinde risk taşımıyor.
Sadece hayvanlarla yakın temasta olan bakıcıların ellerinde kızarıklıklar oluşabiliyor. Yani şap, sadece ciltte kızarıklıklara yol açıyor o kadar. Ölümcül bir tehlike oluşturması söz konusu değil...
Ancak hastalığın insanları çok önemli derecede etkilememesi “şaplı hayvanın eti tüketime sunulabilir” anlamına gelmemelidir. Her şeyden önce bu, kanunen yasaktır.